de laatste weken denk ik vaak aan mijn grootouders en ouders en hun leven net na de oorlog. met een gezin van 12 kids zonder machines voor afwas, was, droger. zonder stomend warm water en cv. en met veel mensen. een beetje zoals wij nu.

op het moment wachten we de oogst af en hebben we 5 vrijwilligers over de vloer. in de keuken staat het houtfornuis waar een grote pan staat met water voor de tobbe. vanavond willen er drie mensen “douchen”. de koude douche die we tot nu toe namen is niet echt meer lekker nu…

we hebben de luxe van een nieuwe vaatwasser maar de droger is een week weg voor reparatie. we hebben hem minstens een half jaar niet gebruikt. de was droogde heerlijk aan de lijn. maar de laatste dagen is het een beetje vochtig en hangen we het buiten en s’ avonds binnen in de keuken waar de enige verwarming staat, onze houtfornuis. met het aantal mensen, de kids en duurzame katoenen luiers voor filippa (terug in de tijd..) hebben we veel was. en dan te denken dat oma die wasmachine niet had…

op het fornuis koken we nu ook vaak. om te oefenen. volgende week komt een moderne versie. een houtfornuis om op te koken en die warm water stuurt naar de radiators die we gaan installeren en een boiler voor een warme douche! we kunnen niet wachten en tegelijkertijd is het leven ook heerlijk zonder. we zitten gezellig de hele avond aan tafel in de keuken. terug in de tijd maar iedereen online vijf laptops op tafel en iemand aan de smartphone. oja er is eentje die breit, er liggen twee ukeleles klaar en de geleende synthesizer ligt op tafel.

vanavond afscheid van zwitserse laura met taart gemaakt door pastry chef alyssa uit chicago. haar man justin heeft vanmiddag met mels hout gehakt. en ik heb samen met sidney en melissa uit wisconsin me over de onkruid op de saffraanbedden ontfermd. we zien inmiddels groene pluimpjes van circa 3 cm! pa en ma komen maandag en dan gaan we hopelijk echt los….

[showtime]