thuis na veel vrijwilligers over de vloer, negentien in totaal, vanaf juli tot halverwege december. het huis weer voor ons vier. na een drukke kerstweek met veel familie in nederland kwamen we kwamen 30 december weer terug in een erg koud huis. de installatie van de termocucina, ofwel verwarmingsfornuis, was nog niet voltooid. (er waren weliswaar 4 loodgieters langs geweest voor een offerte die niet kwam en een die twee halve dagen even werkte samen met cas).

gelukkig hebben we hele lieve vrienden, christine en andrew, die ons de sleutel van hun thuis al hadden gegeven in hun afwezigheid voor af en toe een badderfeest. en nu dus ook een week een logeerpartij. bovenop een heuvel met uitzicht tot de bergen en de zee. maar nu dus echt weer thuis. cas heeft met hulp ervoor gezorgd dat we er warm bij zitten!

[slidegallery width=460 height=345]

noffelijk zoals wij thuis zeiden en waar alle dagen italie doorgaat. na een drukke, goeie oogst saffraan. zeven weken lang elke morgen en vaak ook de middag plukken. en meteen dezelfde dag drogen. het echte werk, we hebben genoten en geleerd. van het werk en alle hulp die we kregen van over de hele wereld. er werd gelachen, muziek gemaakt, gebreid, lekker gegeten. met de saffraan als de bindende factor. hoeveel bloemen vandaag? klonk het iedere ochtend.

nu weer het ritme opgepakt met z´n vier. met de zon op de moestuin en de was aan de lijn. heerlijke dagen, lekker eten van ons nieuwe fornuis, warmte in alle bewoonde kamers en van de week onze eerste echte warme douche, wat een genot!

alle dagen italie met walnotenolie van onze eigen noten en zelf geperst. met maaltijden met verse geoogste groenten uit de tuin, met drop uit holland, nog meer verse groenten van de buren en heerlijk houtgestookte warmte.

met de pulmino (de schoolbus) die mels weer haalt voor school en filippa die scharrelt door de moestuin.

met onze eigen saffraan die we noemen Lo Zaff! weer thuis en nu toe aan de verkoop van saffraan en het verder vormgeven van onze droom. doen jullie mee?

ja het dagelijkse leven is weer begonnen. na een heftige plant periode zijn we alweer een paar weken op dreef met van alles en nog wat. de laatste dingen afstemmen met de bank voor de hypotheek en alles wat daarbij hoort, contact met de gemeente, de notaris, de geometra, documenten regelen, achter verwarming en nieuwe kozijnen aan en erachter komen dat de subsidie voorlopig nog steeds onzeker is…

ondertussen wonen we hier heerlijk, hebben we onafgebroken mooi weer, eten we elke lunch nog lekker buiten, rapen we de vele walnoten, oogsten we wilde perzikken en rapen een paar hazelnootjes. filippa kruipt door de tuin achter de katten aan en mels racet op zijn met vrijwilliger maurits opgezette fietsbaan. mels is weer begonnen met school en vanaf maandag gaat hij met de pulmino, de schoolbus. glimmend van trots zit hij er met zijn rugzakje in. en mama glimt ook.

mels nieuwe school bestaat uit totaal 21 kindjes (tussen 2 en 6), twee juffen, een kok en een nog onbekend aantal zusters. de laatste komen deze week. ze beheren het gebouw en helpen de juffen. mels heeft het naar zijn zin en was afgelopen vrijdag al op het eerste verjaardagsfeestje. ook vermaakt hij zich uitermate met de vrijwilligers die ons komen helpen. een geweldig concept, wij krijgen hulp en proeven andere culturen, inzichten. in ruil daarvoor bieden we lekker eten en drinken, een bed, mooie uitzichten, rust en gratis workout ;).

voor de komende oogstperiode (oktober-november) zoeken we nog extra mensen (woensdag komt een zwitserse, maurits wordt afgelost door een taiwanees gezin en in november komen mijn ouders weer (fantastisch!). mocht je denken, waarom ook niet, neem contact met ons op!

[showtime]

het is begonnen, we zijn aan het boeren. elke dag een potentiele zondag of werkdag. dat laatste dus. maar het is heerlijk!

we hebben sinds juli hulp van vrijwilligers via workaway, zoiets als wij deden toen we vorig jaar april hier aankwamen. wij begonnen met jessica uit nebraska en nu hebben we fantastische hulp van nanneke en riccardo. ze sluiten hun tour du monde van een half jaar af in italie en gaan met ons hopelijk de bollen planten voordat ze verder gaan naar familie in napels.

het boerenleven, terwijl ik dit schrijf zit filippa te lachen in de box, gaat mijn kippenalarm (voedertijd), hebben we adsl en hebben we ons eerste feestje hier gegeven voor vrienden. het was ferragosto en ze waren blij het met ons in de bergen/ op het platteland te vieren. en wij ook! iedereen had wat lekkers gemaakt. wij samen met onze chefkok riccardo bij wiens ouders in markelo je heerlijk kan eten. riccardo kookt daar weer vanaf eind september. totdat ze hun eigen weg naar italië weten te bewandelen.

het is heerlijk om hier te leven, buiten te zijn. buiten te eten van zoveel moois uit de natuur en dat dan ook te delen met anderen. de bovenverdieping van de boerderij is schoongemaakt en op een goed moment een paar weken geleden waren alle kamers bezet. zuslief met man en 3 kids, oma toek en jessica (en wij vier natuurlijk).

ja zo gaat het goed zo gaat het beter! en nu weer handen van de toetsen en poetsen. filippa staat inmiddels in de box, zo vrolijk, we gaan naar buiten. de kippen wachten!

en nu foto’s sorry 19 in totaal…kon niet kiezen en dekt de lading nog niet.

[showtime]

 

Een mens die Napels heeft gezien kan nooit meer treurig zijn, aldus goethe. vind ik zelf een leukere dan de versie napels zien en dan sterven, ook van goethe namelijk de titel van zijn (dag)boek in napels. we waren er afgelopen weekend. samen met mijn ouders, ook om mijn verjaardag te vieren, fijn!

eigenlijk was er hier genoeg te doen, op de boerderij in rotella. het leefbaar maken van het huis en alle voorbereidingen voor de saffraanteelt en de test met de aardbeien. er was mest gebracht en daar moest van alles bij (beestjes). maar we gingen lekker toch, er is namelijk altijd wel iets anders; gaan!

napels lag zowaar vol met vuilnisbulten – er werd weer eens gestaakt – o.a. voor onze leuke b&b opgestapeld. natuurlijk hebben we lekker pizza en ijs gegeten en rondgewandeld in deze miljoenenstad. ook als een echte toerist bovenop de bus, een mooie tocht langs de kust. er wordt druk gewerkt aan napels (zoals aan elke grote stad) het was er warm en 24-uur “alive”. het verkeer is overweldigend met name door het rijgedrag.

10 km voor napels stond een in mijn ogen oud bord; vergeet niet je gordels om te doen (hoezo?). en ja ik ging kijken, vanaf daar had nog maar 1 op de 5 zijn autogordel om. so old fashion (or new) in napels blijkbaar. ik herinnerde me ook weer de quote uit eat, pray, love over de burgemeester van napels: groen licht: doorrijden, oranje licht: een suggestie, rood stoplicht: een keuze. het is waar voor de napolitaan.

[showtime]

maar we zijn weer veilig terug in offida. pa en ma vanochtend uitgezwaaid en het zomerseizoen is begonnen. elke week feest in offida. maar ook in de moestuin is het zomer. heb me net weer verwonderd over de tomaat in onze moestuin beneden, die groeit en groeit! net als alles in en om de boerderie in rotella. ci sentiamo presto!

 

 

wihoeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee! dinsdagavond na de aanbetaling op het huis kreeg ik de sleutels van onze droomboerderij! een jaar geleden kregen we de sleutel van het huurhuis in offida, kan geen toeval zijn, sleuteldag. en dit keer de sleutel van ons grote project de komende jaren. toen ik thuis kwam, waar cas op de kindjes paste, ging er een mooie (!)  fles wijn open natuurlijk.

en cas is afgelopen week meteen in de weer met kippepoep om onze eigen bokashi (om organisch ons land te verbeteren) te maken. en houd sinds nu ook een blog bij over de saffraanteelt, straks de oogst en natuurlijk wat ermee te doen! gister raakte ik nog verdwaald op het internet omdat er zoveel mogelijkheden zijn met saffraan en het zo’n prachtig product is uit de natuur met natuurlijk bijzondere eigenschappen voor je gezondheid en zoals meer lust 😉 in het leven (antidepressiva, beter gezichtsvermogen en lustopwekkend zijn maar een paar).

maar voor saffraan nieuws en authentieke italiaanse familierecepten in het vervolg dus naar: https://www.deliciousnature.com/italianfood/ hier kun je ook voor inschrijven.

op dit blog blijft al het andere van ons italiaanse avontuur. bijvoorbeeld dat we een aanbetaling hebben gedaan,  maar de subsidie nog steeds niet zeker is. pas in september weten we hoeveel geld er over is en of ons project nog mee genomen kan worden. wij staan op nummer 26, tot 23 was er geld en hopelijk is er straks weer geld voor de volgende 3 of 4.

en we hebben nu 2 mogelijkheden qua banken die we met elkaar vergelijken. als het goed is willen ze allebei met ons in zee. wij hebben er in ieder geval vertrouwen in en hebben een compremesso getekend (en betaald) met de eigenaren (die we niet terugkrijgen mocht de koop niet door gaan). maar dat kan eigenlijk niet, we gaan namelijk het land bewerken en saffraanbollen poten en een test doen met aardbeien…

living on the edge maar zo voelt het niet. voor ons een machtig gevoel dat het nu eindelijk concreet kan beginnen en niet alleen maar in ons hoofd. vandaag waren we weer met z’n vieren op de boerderij, al zo vertrouwd. waar we ongeveer een jaar geleden met z’n drieën voor het eerst waren. waar de kersen voor het plukken zijn, veel bomen met andere vruchten, prachtige bloemen, te veel om op te noemen. volg ons en geniet met ons mee!

[showtime]

hallo, welkom op onze nieuwe site. hier vind je vanaf nu mijn schrijfsels en steeds meer van alle andere activiteiten die we gaan doen! zoals authentieke italiaanse recepten die we verzamelen via onze vrienden, de vakanties die we organiseren, de vakantieplek die we willen bieden en de producten die we gaan verbouwen. en daar hebben we natuurlijk meer land nodig dan de moestuin die we nu hebben dus hoe staat het daar nu mee?

we zijn steeds verder in de onderhandelingen aangaande onze boerderij… we willen sowieso in augustus onze saffraanbollen gaan planten zodat we in november onze eerste eigen saffraan kunnen verkopen. mijn hoop dat we het qua subsidie nu snel zouden weten, komt natuurlijk op z’n italiaans snel. tot op het moment dat ik dit schrijf is nog niks zeker. dus de bank wacht nog en wij moeten noodgedwongen de eigenaren van de boerderij laten wachten.. en dat kan eigenlijk niet langer. dus we hebben een italiaans voorstel in petto…

ja het blijft nog even spannend. en wij blijven actief. met yogales geven, met planningen maken voor de saffraan, met vrienden die overkomen uit nederland, met het invullen van de nieuwe websites en natuurlijk alle onderhandelingen en regeldingen aangaande de boerderij.

[showtime]

en actief met ons italiaanse leven. vorig weekend waren we uitgenodigd voor een merende (snack) met fave (tuinbonen). typisch italiaans; de tuinbonen groeien nu volop en worden hier dubbelgedopt, rauw, als snack gegeten. onze vrienden laura en piter hadden wat mensen uitgenodigd om hun bonen mee te delen. op het strand (beetje onorthodox italiaans want volgens piter eet je ze waar ze groeien, in de wei zeg maar.) het was heerlijk weer maar toch waren we bijna de enige op het strand. het is namelijk nog geen juni… een oude surfplank diende als tafel en iedereen had wat lekkers meegenomen. tuinbonen, pecorino, brood, olijfolie, zout, wijn, taart, kaas, ricotta en marmelade. heerlijk: doppen, kletsen en af en toe de surfplank optillen en verplaatsen (hilariteit kun je raden) om in de zon te blijven.

 

we zitten in mooi duitsland na twee volle weken genieten in nl. de tijd is gevlogen, je voelt je meteen thuis. herkend dingen en ziet kleine details die zijn veranderd. (bijvoorbeeld het kiesbewust logo dat overal op staat, zelf op boter met transvetten, limonade met kleurstoffen en antischuimmiddelen!) en wat hadden we een prachtig weer, het mooiste van europa.

het was heel fijn om familie en vrienden weer even te zien, te spreken, te knuffelen. en we zouden doorgaan naar familie in bern, maar de auto begon te roken. een luchtslang kapot. en het was niet verstandig om door te rijden. nu liggen de kindjes heerlijk te slapen tussen vers hotellinnen en wij genieten van het huiskamer hotel. omringd door ijzeren strijkbouten, poppen in wiegen, bierpullen, stoffen harten hangend aan ladders, plastic lente takken met kuikens en er staat een kindje in een hoek (zoals je die in nederland soms aan een raam ziet hangen..)

we zijn onderweg naar huis, het klinkt nog een beetje gek. we hebben alweer een eerste afspraak met de bank staan en hopelijk kunnen we nog bijpraten met vrienden die in de buurt zijn. en natuurlijk gaat er een hoop gebeuren. over de subsidie kregen we namelijk een week geleden te horen dat we qua punten aantal net buiten de boot vallen maar dat er goede hoop is dat er nog een andere mogelijkheid is het toch te financieren. ofwel dat er nog een potje gevonden wordt aan het einde van de regenboog… nu zullen we het echt snel weten.

overmorgen is de vakantie weer over, want zo voelde het echt. mede dankzij de gastvrije ontvangsten die we overal kregen, het lekkere eten en de goede gesprekken. overmorgen gaan we weer over op het italiaans, aan het werk en hebben we weerzien met onze italiaanse vrienden. en vrijdag weer mijn eerste yogales, ik werd gemist! ben dankbaar en met de auto zal het heus ook wel weer goed komen.

we zijn nu een jaar in italie. en wat hebben we een hoop meegemaakt! volgende week gaan we 2 weekjes terug naar nederland. met in de auto 2 kindjes in plaats van 1 toen we aankwamen. en onze filippa is alweer bijna vier maanden oud! het voelt hier als thuis maar we hebben ook heel veel zin om weer naar ons andere thuis te gaan.

terwijl ik dit schrijf speelt mels met zijn poppetjes naast mij. in het italiaans speelt hij na wat er op school gebeurt. in september sprak hij nog geen italiaans… wij hebben een winter meegemaakt, beetje sneeuw. wat koud soms maar over het algemeen toch stralend hier. mijn zus viel in januari vooral op dat het hier zo licht is, blij wordt je ervan.

nu is het alweer zomer. de deuren open. de winterkleding naar zolder en de slippers aan. gister naar het strand geweest, de hele dag. heerlijk en verbrande schouders, oeps! mels was helemaal in zijn element met de speelgoedjes en de italiaanse kindjes. wij waren overigens in de wijde omtrek de enige in zwempak op het strand. de italiaan was nog in lange broek en een enkele korte mouw. ” aprile non ti scoprire”. in april laat je je niet zien…

en hoe hangt de vlag erbij voor ons? we hebben gehoord dat de subsidie aanvraag ammissibile is, geaccepteerd. goed nieuws zover maar nu moeten we afwachten of er ook voor ons plan nog geld in de pot zit. na pasen weten we meer en kunnen we vooruit! ondertussen zijn er nog genoeg andere projecten. de verkoop van early rider fietsen is begonnen. de eerste order bijna binnen en hopelijk heel snel de fietsen zodat we mels als promotiemateriaal het park, de speeltuin en het strand op kunnen sturen.

cas is bezig met zijn inkoopproject en de fietsvakantie (checkt nu de monte ceresa uit met gids brian). en een mooie nieuwe website voor deliciousnature, met daaronder onze agriturismo, italiaans eten (en straks onze eigen saffraan), vakanties (fiets, yoga en gastronomisch) en deze blog. andiamo avanti!

[showtime]

 

in het thema liedjes: “zaterdag deed ik niets dat ook wel later mag” van blof. hoe heerlijk! we hebben onlangs weer wat muziek opgezocht, o.a. van de zeeuwen die we zagen in caprera bloemendaal. maar de zaterdagen in italie..? twee weken geleden hebben we cas verjaardag gevierd. zijn eerste verjaardag in italie. ook wordt er die dag, 19 maart, hier op st giuseppe (heilige josef) vaderdag gevierd.

mels had op school een mooi werkje gemaakt en een versje uit het hoofd geleerd. met behorende gebaartjes, geweldig. we hadden het goed kunnen bewaren voor papa die eerst dacht dat het voor zijn verjaardag was. een mooie dag, samen met opa paul die even met de auto was overgekomen! het was heerlijk weer (18 graden) cas had broden gebakken, artisjokken klaargemaakt, pastaschotels en ik twee citroentaarten en een spinaziebladerdeegtaart gebakken. van 5 tot 11 hadden we visite. een huis vol. volwassen en kinderen, opa en een oma uit bari. een amerikaan, een finse, engelsen, nederlanders en natuurlijk veel italianen, voornamelijk offidanen. een gemengd gezelschap, onze vrienden! wat voelden we ons rijk daarmee.

stereotypering was er ook; de italianen stonden om de tafel met het eten, de engelsen bij de drank…

afgelopen zaterdag hadden we een leuk uitje naar de rocco conero. een uurtje rijden hier vandaan en een prachtige kustlijn met mooie natuur en heerlijk rustig. lekker op het strand gespeeld en gelegen met vriendin laura en de kindjes. piter en cas gingen een stukje fietsen op de rocco, een berg die als een groene golf de zee in rolt. afsluiten met een ijsje en de eerste wilde asperges gezocht in het bos. je viondt ze onder en in de buurt van de moedertak die er een beetje uitziet als een grillige dille takken. volgende dag met de pranzo opgegeten in omelet door laura gemaakt, mmm.

mooi is dat we drie weken geleden de zaterdag doorbrachten in de sneeuw. forca canapina is ook een uurtje rijden. klein skigebied waar we nog even op de slee zaten en filippa werd gevoed in de sneeuw. waarom waren we ookalweer naar dit gebied verhuisd? DAAROM! hopelijk hebben we over een maandje goed nieuws en kunnen we vooruit met de aankoop van onze toekomstige agriturismo. zodat we meer mensen van kunnen genieten met ons.

[showtime]

gister en vandaag in de tuin gewerkt. de saffraan bedden schoongemaakt, de tuin aan kant gemaakt, oude dingen eruit en bonen en erwten gezaaid. cas en ik kunnen niet wachten om voor het eggie te beginnen!

wat geweldig als we dat over onze eigen zouden kunnen zeggen. nog even geduld… delicious nature is nog niet open voor aardbeien. wel hadden we afgelopen week al aardbeien op het menu. als lunch maakte ik risotto met aardbeien. uit mijn vertrouwde zilveren lepel. de aardbeien komen uit het zuiden van italie, basilicata volgens de groenteboer uit de straat. ik vond het erg geslaagd recept. ipv koffieroom gebruikte ik ricotta.

uitje fruiten in boter, rijst erbij, afblussen met witte wijn, dan groentebouillon toevoegen. halverwege de aardbeien gepureerd erbij doen. (cas opteerde voor een volgende keer de aardbeien in z’n geheel en eerder erbij te doen zodat de smaak nog meer verweven is met de rijst). aan het eind wat peper en zout, ricotta en nog wat boter. en garneren met aardbeien. lekker.

[showtime]