een voorproefje op nieuw werk.. dit schreef ik eind mei, bijna vier maanden geleden…. met nieuw (snel) internet en teveel zin om te schrijven zodat ik er echt tijd voor ga maken, hoop ik binnenkort een echte update te schrijven in het nu. over hoe het nu gaat in alle dagen italie met ons!

 

jullie denken misschien, zijn ze nu nog steeds onder die sneeuw? maar nee, de sneeuw is gesmolten (terwijl wij aan het skiën waren in de dolemieten!). en daarna kwamen we terug in zonovergoten contrada torbidello!

de buurman had goed op de kippen en poezen gepast en wij genoten meteen weer van de zon. werk aan de winkel. gelukkig kwam vrijwilliger william ook weer terug uit rome om te helpen met wieden en meer wieden, houthakken, em (onze organische hulpstof voor de saffraan) toedienen, een klimrek maken voor de erwtjes, brood bakken, pindakaas maken en (paas)recepten zoeken voor de italian food website.

verder hebben we het druk met het verpakken en versturen van bestelde saffraan en zijn we nog bezig de sites te verbeteren (bijvoorbeeld voor de webshop, suggesties welkom!). vandaag heeft cas van een oude in de stal gevonden houten bak drie zaaibakken gemaakt voor de kruiden die we gaan verbouwen. heerlijke kruiden voor thee en in de keuken, als theeleut watertand ik al bij het idee mijn eigen mengsels te maken, te drinken en met jullie te delen!

met de kindjes gaat het heel goed. filippa loopt inmiddels rondjes om het huis en zegt tegen iedereen (inclusief kippen en poezen) haaaaaai! en mels gaat graag naar school en helpt daarna graag op het land of speelt met van alles wat hij vindt in de tuin.

vanavond aten we heerlijke pizza in montalto met onze reddende engel in de sneeuw giovanni en zijn familie. in de auto dacht ik na bijna twee jaar alweer wonen we in italie en ik kwam er niet uit of het nu lang of kort was. het voelt namelijk als lang, voornamelijk door alles wat er gebeurd is, maar ook als kort omdat…? tja ik kan er de vinger niet opleggen. misschien omdat we nog steeds bezig zijn om de boerderij te kopen? WAT? ja inderdaad

—wordt vervolgd—

filmpje van sneeuwpret gister, vandaag weer een hele dag sneeuw. leidingen isoleren en houtgehakt door william uit san francisco. onze nieuwe vrijwilliger tussen de sneeuwbuien opgehaald. fijn, zo kan cas zich weer concentreren op het verbeteren van de webshop. en ik bezig met huishouden en de yoga vakantie tussendoor. william blijkt ook zeer goed in kapla bruggen bouwen, zo blijft thuisblijvende mels ook leren 😉

sorry filmpje niet gelukt dan maar de foto’s.

[showtime]

nu valt er weer een heel pak na een dagje zon. arme mimosa, hoop dat ie het red. we hebben gister een tak moeten afzagen. het hele huis staat nu dus vol met mimosa takken waarvan de kleine gele bloemetjes langzaamaan ontpoppen tot pluizige gele balletjes, prachtig.

 

de seizoenen, wij houden ervan! sinds vrijdag zitten we ingesneeuwd op de boerderij en vanochtend zijn de waterleidingen bevroren. die van de radiatoren gelukkig niet.

twee dagen stond ik met de schop – die ik een half jaar geleden in handen had, 35 graden, droogte alom, om de saffraanbedden dicht te gooien – de weg vrij te maken voor de sneeuwschuiver (die ook dienst deed bij het poten van de bollen). er ligt rond de 80 cm, elke dag komt de sneeuwschuiver van de gemeente langs maar we hebben geen passende sneeuwkettingen en zijn nog niet weggeweest. straks gaan we een poging doen.

de sneeuwschuiver met reddende engel giovanni (lees het blog op italianfood) die gister voor ons melk, groente, fruit, suiker en wijn meenam. we hakken hout en stoken veel, de kipjes leggen nog eieren. het brood bakken we zelf en met onze groningse piteba pers die we o.a. gebruiken voor het maken van walnoot olie, maken we pindakaas. mmm

gelukkig hadden we wat proviand in huis gehaald. we waren voorbereid maar als het dan zo ver is, de koudste winter sinds 50 jaar hier, dan is het toch spannend. mels school is sinds donderdag al dicht en ik kreeg vandaag een sms’je dat de burgemeester voorlopig het sluiten van de scholen heeft verordonneerd. de nonnen die de school bestieren (naast de juffen) zijn naar hun klooster vertrokken in ripatransone.

we maken wat mee kortom. van de droogste heetste zomer sinds tijden, naar de koudste winter met sneeuw zoals in het hooggebergte zoals ze op de radio vertelden vandaag. nu verder met sneeuw smelten op ons houtfornuis om de leidingen te ontdooien. foto’s volgen…

 

 

thuis na veel vrijwilligers over de vloer, negentien in totaal, vanaf juli tot halverwege december. het huis weer voor ons vier. na een drukke kerstweek met veel familie in nederland kwamen we kwamen 30 december weer terug in een erg koud huis. de installatie van de termocucina, ofwel verwarmingsfornuis, was nog niet voltooid. (er waren weliswaar 4 loodgieters langs geweest voor een offerte die niet kwam en een die twee halve dagen even werkte samen met cas).

gelukkig hebben we hele lieve vrienden, christine en andrew, die ons de sleutel van hun thuis al hadden gegeven in hun afwezigheid voor af en toe een badderfeest. en nu dus ook een week een logeerpartij. bovenop een heuvel met uitzicht tot de bergen en de zee. maar nu dus echt weer thuis. cas heeft met hulp ervoor gezorgd dat we er warm bij zitten!

[slidegallery width=460 height=345]

noffelijk zoals wij thuis zeiden en waar alle dagen italie doorgaat. na een drukke, goeie oogst saffraan. zeven weken lang elke morgen en vaak ook de middag plukken. en meteen dezelfde dag drogen. het echte werk, we hebben genoten en geleerd. van het werk en alle hulp die we kregen van over de hele wereld. er werd gelachen, muziek gemaakt, gebreid, lekker gegeten. met de saffraan als de bindende factor. hoeveel bloemen vandaag? klonk het iedere ochtend.

nu weer het ritme opgepakt met z´n vier. met de zon op de moestuin en de was aan de lijn. heerlijke dagen, lekker eten van ons nieuwe fornuis, warmte in alle bewoonde kamers en van de week onze eerste echte warme douche, wat een genot!

alle dagen italie met walnotenolie van onze eigen noten en zelf geperst. met maaltijden met verse geoogste groenten uit de tuin, met drop uit holland, nog meer verse groenten van de buren en heerlijk houtgestookte warmte.

met de pulmino (de schoolbus) die mels weer haalt voor school en filippa die scharrelt door de moestuin.

met onze eigen saffraan die we noemen Lo Zaff! weer thuis en nu toe aan de verkoop van saffraan en het verder vormgeven van onze droom. doen jullie mee?

de laatste weken denk ik vaak aan mijn grootouders en ouders en hun leven net na de oorlog. met een gezin van 12 kids zonder machines voor afwas, was, droger. zonder stomend warm water en cv. en met veel mensen. een beetje zoals wij nu.

op het moment wachten we de oogst af en hebben we 5 vrijwilligers over de vloer. in de keuken staat het houtfornuis waar een grote pan staat met water voor de tobbe. vanavond willen er drie mensen “douchen”. de koude douche die we tot nu toe namen is niet echt meer lekker nu…

we hebben de luxe van een nieuwe vaatwasser maar de droger is een week weg voor reparatie. we hebben hem minstens een half jaar niet gebruikt. de was droogde heerlijk aan de lijn. maar de laatste dagen is het een beetje vochtig en hangen we het buiten en s’ avonds binnen in de keuken waar de enige verwarming staat, onze houtfornuis. met het aantal mensen, de kids en duurzame katoenen luiers voor filippa (terug in de tijd..) hebben we veel was. en dan te denken dat oma die wasmachine niet had…

op het fornuis koken we nu ook vaak. om te oefenen. volgende week komt een moderne versie. een houtfornuis om op te koken en die warm water stuurt naar de radiators die we gaan installeren en een boiler voor een warme douche! we kunnen niet wachten en tegelijkertijd is het leven ook heerlijk zonder. we zitten gezellig de hele avond aan tafel in de keuken. terug in de tijd maar iedereen online vijf laptops op tafel en iemand aan de smartphone. oja er is eentje die breit, er liggen twee ukeleles klaar en de geleende synthesizer ligt op tafel.

vanavond afscheid van zwitserse laura met taart gemaakt door pastry chef alyssa uit chicago. haar man justin heeft vanmiddag met mels hout gehakt. en ik heb samen met sidney en melissa uit wisconsin me over de onkruid op de saffraanbedden ontfermd. we zien inmiddels groene pluimpjes van circa 3 cm! pa en ma komen maandag en dan gaan we hopelijk echt los….

[showtime]

image

image

image

image

we waren even van de aarde de afgelopen drie weken. letterlijk en figuurlijk. de aarde had ons in zijn greep en wij waren alleen maar daar met het hoofd en vooral de handen.
en nu is het uit onze handen. er goed voor zorgen, onkruid vrij maken, bezingen en verder met de aanstaande oogst en verkoop.

met dank aan onze super vrijwilligers, lieve vrienden en ingevlogen familie.

ik schrijf dit vanuit de trein in nl, onderweg naar de bruiloft van broerlief. bijzonder. onze vierde vrijwilliger tiziana past op het huis, de kippen, poezen en natuurlijk de toekomstige saffraan.
en nu een paar fotos, als het lukt. beelden zeggen soms meer dan woorden. alhoewel vriendin joke uit haarlem bij de vorige foto een prachtige haiku (zie woord queeste) schreef.

het is begonnen, we zijn aan het boeren. elke dag een potentiele zondag of werkdag. dat laatste dus. maar het is heerlijk!

we hebben sinds juli hulp van vrijwilligers via workaway, zoiets als wij deden toen we vorig jaar april hier aankwamen. wij begonnen met jessica uit nebraska en nu hebben we fantastische hulp van nanneke en riccardo. ze sluiten hun tour du monde van een half jaar af in italie en gaan met ons hopelijk de bollen planten voordat ze verder gaan naar familie in napels.

het boerenleven, terwijl ik dit schrijf zit filippa te lachen in de box, gaat mijn kippenalarm (voedertijd), hebben we adsl en hebben we ons eerste feestje hier gegeven voor vrienden. het was ferragosto en ze waren blij het met ons in de bergen/ op het platteland te vieren. en wij ook! iedereen had wat lekkers gemaakt. wij samen met onze chefkok riccardo bij wiens ouders in markelo je heerlijk kan eten. riccardo kookt daar weer vanaf eind september. totdat ze hun eigen weg naar italië weten te bewandelen.

het is heerlijk om hier te leven, buiten te zijn. buiten te eten van zoveel moois uit de natuur en dat dan ook te delen met anderen. de bovenverdieping van de boerderij is schoongemaakt en op een goed moment een paar weken geleden waren alle kamers bezet. zuslief met man en 3 kids, oma toek en jessica (en wij vier natuurlijk).

ja zo gaat het goed zo gaat het beter! en nu weer handen van de toetsen en poetsen. filippa staat inmiddels in de box, zo vrolijk, we gaan naar buiten. de kippen wachten!

en nu foto’s sorry 19 in totaal…kon niet kiezen en dekt de lading nog niet.

[showtime]

 

in het thema liedjes: “zaterdag deed ik niets dat ook wel later mag” van blof. hoe heerlijk! we hebben onlangs weer wat muziek opgezocht, o.a. van de zeeuwen die we zagen in caprera bloemendaal. maar de zaterdagen in italie..? twee weken geleden hebben we cas verjaardag gevierd. zijn eerste verjaardag in italie. ook wordt er die dag, 19 maart, hier op st giuseppe (heilige josef) vaderdag gevierd.

mels had op school een mooi werkje gemaakt en een versje uit het hoofd geleerd. met behorende gebaartjes, geweldig. we hadden het goed kunnen bewaren voor papa die eerst dacht dat het voor zijn verjaardag was. een mooie dag, samen met opa paul die even met de auto was overgekomen! het was heerlijk weer (18 graden) cas had broden gebakken, artisjokken klaargemaakt, pastaschotels en ik twee citroentaarten en een spinaziebladerdeegtaart gebakken. van 5 tot 11 hadden we visite. een huis vol. volwassen en kinderen, opa en een oma uit bari. een amerikaan, een finse, engelsen, nederlanders en natuurlijk veel italianen, voornamelijk offidanen. een gemengd gezelschap, onze vrienden! wat voelden we ons rijk daarmee.

stereotypering was er ook; de italianen stonden om de tafel met het eten, de engelsen bij de drank…

afgelopen zaterdag hadden we een leuk uitje naar de rocco conero. een uurtje rijden hier vandaan en een prachtige kustlijn met mooie natuur en heerlijk rustig. lekker op het strand gespeeld en gelegen met vriendin laura en de kindjes. piter en cas gingen een stukje fietsen op de rocco, een berg die als een groene golf de zee in rolt. afsluiten met een ijsje en de eerste wilde asperges gezocht in het bos. je viondt ze onder en in de buurt van de moedertak die er een beetje uitziet als een grillige dille takken. volgende dag met de pranzo opgegeten in omelet door laura gemaakt, mmm.

mooi is dat we drie weken geleden de zaterdag doorbrachten in de sneeuw. forca canapina is ook een uurtje rijden. klein skigebied waar we nog even op de slee zaten en filippa werd gevoed in de sneeuw. waarom waren we ookalweer naar dit gebied verhuisd? DAAROM! hopelijk hebben we over een maandje goed nieuws en kunnen we vooruit met de aankoop van onze toekomstige agriturismo. zodat we meer mensen van kunnen genieten met ons.

[showtime]

gister en vandaag in de tuin gewerkt. de saffraan bedden schoongemaakt, de tuin aan kant gemaakt, oude dingen eruit en bonen en erwten gezaaid. cas en ik kunnen niet wachten om voor het eggie te beginnen!

maar het zonnetje schijnt. en de cima di rapa staan er nog steeds mooi bij :). vandaag als risotto. en hierbij ook wat plaatjes van de onuitputtelijke moestuin. kan het iedereen aanraden die wat tuin over heeft (of potten op het balkon). de saffraanplatjes ligt er ook mooi bij,  een paar saffraankrokussen zijn in de war. ze gaan nu in het voorjaar bloeien zoals de meeste soortgenoten in plaats van de herfst. hier zitten dan ook geen saffraandraadjes in de kelkjes.

[slideshow]

vanochtend weer een lekkere yogales gegeven. althans voor mezelf en aan de gezichten te zien ook voor de anderen. iedereen is al druk en in afwachting van carnaval. zoals ik al schreef is het elk al weekend feest vanaf 16 januari (heilige antonius), maar het begint nu serieus te worden. zaterdag een diner en bal in het theater. en volgende week donderdag optreden van de kinderen aldaar.

en dan vrijdag: il bove finto (de nepstier). s’ochtends rennen de kinderen er achteraan en s’middags is het aan de volwassenen. zie het filmpje. vanmiddag ga ik samen met vriendin mireille achter de naaimachine om een kleed in elkaar te naaien voor de kids. en we hebben bedacht dat wij er ook aan moeten geloven. je bent offidaan of niet!

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=wLV2n-rqWvU&w=480&h=390]

er groeit heel weelderig een soort raapstelen in onze moestuin. van de als laatst geplante snijbiet, rode kool, groene en bloemkool de snelste groeier. eerst dachten we dat het gewone rapen zouden worden, knolletjes, maar het waren cima di rapa. de zilveren lepel bood uitkomst en experimenteren na enig opgedane ervaring. tijdens het koken van de stelen en blaadjes ruik je een combinatie van spinazie en broccoli (merkte mels heel wijs op). je kunt de italiaanse variant ook langs de sloot in nederland treffen zie ik als ik verder vergelijk tussen wiki italie en wiki nl

in ieder geval boordevol vitaminen, minerale zouten en anti oxidanten.

[slideshow]