vandaag schijnt weer de zon, heerlijk dat licht! maar waar zijn we nou de hele week druk mee? ik ben deze week weer begonnen met yogales. heel leuk en de mensen hebben het gemist… dinsdag 4 en vandaag weer en er is meer animo. hopelijk past het straks nog in de logeerkamer waar ik de lessen geef. naast de 3 engelsen, nederlandse, finse en italiaanse is er een italiaanse bij (de les is nu dus tweetalig) en komen er volgende week nog weer 2 nieuwe dames bij. mocht je in offida zijn, check www.hollygolightly.nl voor het laatste (yoga)nieuws.

cas past de yoga ochtend op en brengt mels naar school. normaal probeer ik mels te brengen en te halen van school. al dan niet met filippa in de draagdoek. na het gezamenlijk ontbijt gaat cas aan de slag voor een van zijn 3 projecten. een inkoopproject, een new bussines project voor inkoop en zijn mountainbike vakantie. zijn site voor deze vakantie is bijna live en op dit moment is hij met brian (fietsgek/fietsenmaker/amerikaan) een route op de monte ascensione aan het rijden.

verder ben ik druk met het huishouden natuurlijk ;). dweilen, wassen, soppen. heb als mels er is een hele goeie hulp. hij helpt graag met schoonmaken en broodbakken, jus persen. tussen de middag eet mels warm op school en kook ik voor ons de lunch. s’ avonds is er een broodmaaltijd. soms hebben we dan soep (met bonen, pompoen, snijbiet of wat er maar te vinden is) en eigen gebakken brood of focaccia (zie recept in een van de blogs op deze site). de warme lunch bevalt ons goed en ik kook met de seizoenen en probeer vaak wat nieuws (voornamelijk uit de zilveren lepel). ja en ik hang de was op, verzorg en voed filippa. schrijf af en toe wat hier. en we zijn gevraagd te helpen met de verhuur van 3 appartementen complexen aan de kust. dat doe ik, via internet.

op dit moment zijn we ook in een goed gesprek met de bank! aan ons nu om allerlei papieren en documenten te regelen. dat doen we natuurlijk samen. oja en dan vergat ik nog de vorige keer: mels is voor het eerst in zijn leven naar de kapper geweest en papa en mama voor het eerst in italie. gelukkig nieuw haar.! (oja en bij de kapper ging het wel even over meneer de president. ze vonden het niks, er was net weer een minderjarige feestganger ontdekt. tja niet echt een voorbeeld vonden ze ook. maar er is niemand anders… genoeg italianen met hart voor italie maar wie gaat het leiden/lijden?)

[slideshow]

nog geen foto van papa…wordt vervolgd…

‘t was als de eerste keer, lalilalilali. dit liedje zit in mijn hoofd. omdat ik de hele tijd moet denken aan het feit: de eerste keer. en dat komt weer omdat ik dat nu nogal eens meemaak. de eerste keer was ik vrijdag alleen met 2 kinderen. cas was op en neer naar milaan met de trein (voor het eerst; 5 uur heen en 5 uur terug). hij had een afspraak met een inkoopman voor eventueel werk hier in de regio. voor het eerst naar school met z’n drieeen ging heel goed, mels was als altijd lief en behulpzaam.

laatst ging ik met mijn zus voor het eerst uit eten zonder filippa, nadat ik voor het eerst weer had gekolfd en filippa voor het eerst een flesje gekolfde melk kreeg van papa. en ik heb net voor het eerst een filmpje in een blog geplakt, zie hieronder! de spanning, het blije gevoel, de verwondering, het enthousiasme, de euforie, de noem het maar van de eerste keer.

de eerste keer: oud&nieuw in italie, verjaardagsfeest mels in italie, de eerste keer op de fiets, de eerste keer zonder luier, voor mij de eerste keer sneeuw in offida en dan de eerste keer foto’s van onze droom…..!
[slideshow]

een groot dank, voor het afgelopen jaar. wat een mooi jaar was het. vol nieuwe ervaringen, ontmoetingen, belevenissen. veel geleerd, nieuwe mensen ontmoet, nieuwe dingen ontdekt. veel lieve reacties, steun en warms van zoveel mensen om ons heen. DANK iedereen die dit leest!

het nieuwe jaar wacht niet, het is begonnen en brengt wederom mooie en spannende tijden. we kunnen niet wachten. met echt beginnen op het land. de afgelopen weken zijn we steeds met ons nederlandse bezoek langs het huis geweest en iedereen is enthousiast. over de plek, het land, het huis, de mogelijkheden. het voelt al een beetje als van ons, terwijl we de echte gesprekken met de bank nog moeten beginnen…

AUGURI voor voor het nieuwe jaar! een veel gehoorde kreet hier in de straten. auguri voor filippa, voor kerst en het nieuwe jaar. filippa is inmiddels bewonderd door velen, af en toe met bezorgde blikken (veel vrouwen houden hun baby hier het liefst de eerste maanden binnen). ook de draagdoek waar ze dan in ligt heeft veel bekijks. een redelijk onbekend fenomeen. sommigen schrikken ervan als ze filippa ineens op de buik zien in plaats van erin.

zo heeft ze haar eerste bezoek in het theater gehad, tijdens het optreden van mels voor kerst. samen met zijn school, vier klassen van de materna. in het prachtige theater hier zongen de kindjes de sterren van de hemel. mels was eerst nogal onder de indruk maar zong aan het eind in volle borst mee. wij wisten niet dat hij al vier italiaanse liedjes kende. wij hadden slechts vier regels met hem geoefend.

ik was net een halve week thuis van mijn “ervaring” in het ziekenhuis waar filippa geboren is. hier zou ik een boek over kunnen schrijven. de ervaring bevallen in een ander land is echter niet iets waar je rooskleurig over kan vertellen. het is allemaal goed gegaan, maar toch het is heftig anders. zo op z’n italiaans. nee liever vertel ik dan over het geweldige optreden van mels. iets wat de school organiseert, straks ook met carnaval. in het prachtige theater, met alle ouders in de zaal. vrij genomen van werk. de burgemeester die een praatje doet. trots op de school en zijn medewerkers. en de kinderen die mogen optreden. ja dat zijn mooie dingen.

en we hebben een heerlijke tijd, lekker met z’n allen thuis. met een mooie gezonde dochter erbij. een relaxte kerst gevierd met heerlijk eten bereid door cas. en afgelopen vrijdag oud&nieuw gevierd met gilles en jonne. weer heerlijk eten en gezelligheid. met het doorlopende bezoek hier in huis gaat heel goed. fijn om deze tijd zo te kunnen doorbrengen. dus dank en auguri per tutti!

[slideshow]

net even nl tv gekeken. cas gaat fietsen op de tax en ik zit ernaast. afwas gedaan, mels slaapt, baby draait af en toe nog een beetje in de buik. en wij kijken uitzending gemist tv. vanavond een mooie aflevering over slow food van de vpro. o wat word ik daar energiek van (en soms een beetje té). cas en ik waren twee jaar geleden op de salone del gusto en terra madre, waar de uitzending over gaat. we hebben workshops meegedaan, geproefd, ons verbaasd en veel geleerd.

nu zijn we hier en willen we ons inzetten voor waar slow food voor staat; lokaal, bio diversiteit, moeder aarde. wij hebben er enorm zin in en als jonge boeren en zijn volop bezig met onze plannen. de subsidie aanvraag lijkt op tijd af te komen. dan is het afwachten of we hem ook krijgen en ons financiële plan op orde krijgen. weet niet of de lokale banken hier al gehoord hebben van slow money, maar wij zijn er klaar voor. het imuumsysteem van de wereld is onzichtbaar maar in werking, aldus econoom max-neef!

even een update van de verschillende uitdagingen/ervaringen en belevenissen de afgelopen 2 weken

de subsidie; ssst vandaag hoorde ik dat we 2 weken extra hebben! we zeggen het tegen niemand zodat iedereen hard door blijft gaan zodat we alles deze week halen en dan nog de tijd hebben. de geometra heeft nog veel te doen en de nodige italiaanse instanties. bijvoorbeeld de inschrijving bij de boerenorganisatie. de organisatie die ons helpt oefent druk uit en misschien kunnen we zelf ook nog langs om te “sollicitare”

de verzekering; ik sta inmiddels ingeschreven als boerin bij de kvk en heb een verzekeringspas kunnen krijgen, wel handig ivm de bevalling. voor cas en mels heb ik getekend, dat ik ze zal onderhouden zodat ze ook weer een kunnen krijgen.

de buik; de nieuwe gynacoloog heeft gecheckt, alles ok. 1 december mijn eerste monitor afspraak. ben dus gerust. ook alle babyspullen liggen gewassen in de la, de ziekenhuistas gepakt, de wieg gedekt. het enige wat ontbreekt, opgemerkt door vriendin, yogastudent en mama mireille, is de verkleiner van de maxicosi. als ik hem niet vind, gaat ze voor mij op zoek…!

het huis; we zijn weer een paar keer geweest, voelt erg goed maar ook spannend. ik zie het voor me dat we er wonen en mensen ontvangen. cas heeft bezorgd over het land gelopen; nat, veel stenen, wat is een juiste helling voor de saffraan… het blijft een fijne plek en als het zo moet zijn dan zal het zo komen, daar vertrouwen we volledig op!

mels; groeit fysiek en mentaal. nu aan het spelen op zijn kamer met poppetjes, diertjes, blokjes en lego. zingt of praat italiaans aan een stuk door. speelt scene’s van school na en is zo moe dat hij tijdens de broodmaaltijd s’avonds bijna in slaap valt. morgen kunnen we praten met de juf over hoe het gaat. op z’n italiaans, iedereen is welkom tussen 16:40 en 19:40, 24 paar ouders, wie het eerst komt wie het eerst maalt. geen afspraken dus. gelukkig ben ik hoogzwanger en mag overal voor (heel fijn hier!). vriendin riikka heeft de vorige keer namelijk 2 uur staan wachten…

saffraan; de uiteindelijke oogst: ruim 700 bloemen, ongeveer 4 a 5 gram saffraan. de kwaliteit was goed volgens de saffraanjuf van cas, een zweempje zoet. afgelopen weekend heeft cas een heerlijke risotto alla milanese gemaakt. de saffraandraadjes een halve dag in een kopje water laten trekken en dat op het laatst, als het vuur uit is, door de risotto (gekookt met merg). dan blijven alle geneeskrachtige eigenschappen van de saffraan ook bewaard. mmmmm

yogalessen; vrijdag geef ik mijn laatste les voorlopig. we hebben een heel leuk groepje met wie ik zaterdagavond mijn eerste girls night out heb gehad. een internationaal gezelschap; 3 engelse, een finse, een nederlandse en een italiaanse (die altijd hard mee moet lachen om onze italiaanse frustraties!) yogales geven is voor mij een groot plezier, de voldoening achteraf bij mezelf en af te lezen op de gezichten is super! hoop het snel weer op te pakken.

ascoli piceno; onze favoriete stad, afgelopen weekend antiekmarkt. veel leuke dingen gezien en heerlijk rondgeslenterd. dan kan ik bijna niet wachten met inrichten!

het weer; de kachel hebben we nog maar zelden aan, een weekend geleden lag ik nog te zonnen in mijn ondergoed en hebben we een heerlijkse strandwandeling gemaakt. s’avonds steken we soms de haard aan in de keuken. ook als je door de straten loopt ruik je overal open haard vuur, heerlijk!

kortom; het leven is hier goed en vol spanning wachten we af op alle uitslagen: baby, subsidie, huis, we zijn er klaar voor!

[slideshow]

ja het is goed, de zon schijnt! beetje wakker gelegen maar alweer gelachen. de stad is druk (donderdag-marktdag) en mels ging vrolijk naar school. veel ciao gezegd op straat en gelachen. mels kreeg bij aankomst gelijk pizza, martha uit de klas, dochter van het restaurant in de straat is jarig. alle 24 kindjes zaten geduldig op stoeltjes de pizza op te peuzelen wachtend op begeleidend perensap. petje af voor juf  patrizia die alleen is tot 11:20, dan begint ook de andere patrizia.

daarna 63 saffraan bloemen geoogst (nu aan het drogen) en venkel. cas is vandaag op cursus in montefeltro, ben benieuwd! ik ga zo nog even naar de markt, dan venkel met spelt en peer bereiden voor vriendin valentina. hopelijk ook even een slaapje en dan mels weer halen. en even langs de huisarts, dan is mijn dag weer goed. groet!

[slideshow]

we hebben onze eerste crocus sativus geoogst en gedroogd! laat in augustus is cas gaan planten in onze moestuin. drie bedden, drie verschillende manieren. alles als test/experiment voor het echte werk straks. toen pa en ma vertrokken naar nederland rond 24 oktober zagen we eindelijk de eerste puntjes bovenkomen. afgelopen zaterdag was het zover en hebben we de eerste bloem werd geoogst! geweldig om te zien hoe dingen groeien in de natuur. de oogst verloopt van 1 bloem, naar 3, toen 7 en vandaag 14. elk met 3 stampers; de eigenlijke saffraan.

gister aten we ook al heerlijke spinazie, een tweede gewas op onze moestuin bedden. de spruiten beginnen te komen en we hebben verschillende kolen geplant. de venkel (ook een tweede ronde in onze bedden) kunnen we bijna oogsten. het is vandaag ook heerlijk weer, net met cas buiten gegeten in de zon. farro (spelt) als risotto met venkel en peer. 18 graden. cas is nu olijven plukken bij vriend franco. op weg als een echte italiaan in de witte 4×4 panda geleend van de onderbuurvrouw.

de matrassen staan buiten te luchten. de lakens drogen aan de lijn. gister een goed gesprek met de eigenaren van de boerderij gehad. vanavond hebben we hopelijk een getekend huurcontract. hiermee kunnen we van start voor de subsidie aanvraag en dan ook de rest van de financieen in gang zetten. als alles lukt kunnen we dan over een paar maanden het koopcontract tekenen. binnenkort dus foto’s van het huis. eerst van de crocus en de saffraan!

onlangs had ik weer z’on ervaring van puur geluk, overmand door mijn emoties, tot tranen geroerd (ja ok ook zwanger). en het rare is dat onze situatie nu niet echt om over naar huis te schrijven is. ik schrijf het toch even op. vorige week de auto naar de sloop moeten brengen. niet reparabel en niet meer verzekerd. een nieuwe auto laat op zich wachten, al wel gekocht maar nog niet goed verzekerd. we zitten nu dus al een halve week zonder auto en over minder dan 5 weken ben ik uitgerekend… en hier is geen ziekenhuis maar 20 min met de auto verderop.

ook met de aankoop van onze boerderij loopt het niet zo vlot. we hebben nu voor morgenavond afgesproken met de eigenaren. we komen er hoogstwaarschijnlijk wel uit maar of we dan nog op tijd zijn voor de subsidie en of we dan afspraken kunnen maken met de bank voor onze plannen is nog niet duidelijk. ook zijn we hierdoor tijdelijk nog onverzekerd, want nog niet van start als ondernemers. nou ja en nog wat van die kleinigheden.

het huis is wel langzaamaan ingericht. bijna alles hangt en staat en ik ben bijna zover om alle babyspullen te voorschijn te toveren en te installeren.

maar goed puur geluk dus waardoor ik zaterdagmiddag overmand werd. de zon schijnt.  we ruimen op, klussen, doen de olijven opnieuw op zout water, werken in de tuin, we bakken ons eigen brood. we lunchen heerlijk warm en daar zingt blof in paradiso met fernando en christina branco over de dvd. omhels me dan, omhels me dan!

sneeuw ligt op de bergen, de zon schijnt, het leven is eigenlijk heel simpel.

[slideshow]

tomaten, tomaten, tomaten. we eten ze elke dag, heerlijk zijn ze. mooi vol, smaakvol, weinig water (niet oogsten op een dag na veel regen hebben we gemerkt), veel vlees. we hebben puur alleen plantjes gekocht en water gegeven. geen bemesting, geen chemische middelen. de huisbaas en buren zijn onder de indruk. kilo’s komen er vanaf. en iedereen vindt ze lekker.

ik maak ze in (wekken); tomaten gehalveerd in een pot, deksel erop en in een pan met kokend water zetten voor 1,5 uur.

maak tomatensaus voor de winter; uitje, wortel en selderij fruiten in olijfolie. tomaten in stukjes erbij, schepje rietsuiker, wat zout, verse basilicum. laten pruttelen, wat extra olijfolie erbij. als alles zacht is, staafmixer erdoor. de saus in hete, gesteriliseerde potten gieten, afsluiten en een kwartier in een pan kokend water zetten.

ik gratineer de tomaten in de oven; oud hard brood in de staafmixer, knoflook erbij, peper, zout, peterselie. tomaten halveren in een schaal met olie leggen en met olie besprenkelen. het oude gekruimelde brood erbovenop en in de oven bereiden.

of gewoon met buffelmozzerella, olijfolie en basilicummmmm…

en dat dan met spaghetti als lunch, mels had ook pasta op school en cas zat, tussen het druiven oogsten door, heerlijk aan tafel tussen de familie nicoletti ballatini bonaffini op de wijngaard. ik zong life is a party if you want to. dank rene f.