Een mens die Napels heeft gezien kan nooit meer treurig zijn, aldus goethe. vind ik zelf een leukere dan de versie napels zien en dan sterven, ook van goethe namelijk de titel van zijn (dag)boek in napels. we waren er afgelopen weekend. samen met mijn ouders, ook om mijn verjaardag te vieren, fijn!

eigenlijk was er hier genoeg te doen, op de boerderij in rotella. het leefbaar maken van het huis en alle voorbereidingen voor de saffraanteelt en de test met de aardbeien. er was mest gebracht en daar moest van alles bij (beestjes). maar we gingen lekker toch, er is namelijk altijd wel iets anders; gaan!

napels lag zowaar vol met vuilnisbulten – er werd weer eens gestaakt – o.a. voor onze leuke b&b opgestapeld. natuurlijk hebben we lekker pizza en ijs gegeten en rondgewandeld in deze miljoenenstad. ook als een echte toerist bovenop de bus, een mooie tocht langs de kust. er wordt druk gewerkt aan napels (zoals aan elke grote stad) het was er warm en 24-uur “alive”. het verkeer is overweldigend met name door het rijgedrag.

10 km voor napels stond een in mijn ogen oud bord; vergeet niet je gordels om te doen (hoezo?). en ja ik ging kijken, vanaf daar had nog maar 1 op de 5 zijn autogordel om. so old fashion (or new) in napels blijkbaar. ik herinnerde me ook weer de quote uit eat, pray, love over de burgemeester van napels: groen licht: doorrijden, oranje licht: een suggestie, rood stoplicht: een keuze. het is waar voor de napolitaan.

[showtime]

maar we zijn weer veilig terug in offida. pa en ma vanochtend uitgezwaaid en het zomerseizoen is begonnen. elke week feest in offida. maar ook in de moestuin is het zomer. heb me net weer verwonderd over de tomaat in onze moestuin beneden, die groeit en groeit! net als alles in en om de boerderie in rotella. ci sentiamo presto!

 

 

wihoeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee! dinsdagavond na de aanbetaling op het huis kreeg ik de sleutels van onze droomboerderij! een jaar geleden kregen we de sleutel van het huurhuis in offida, kan geen toeval zijn, sleuteldag. en dit keer de sleutel van ons grote project de komende jaren. toen ik thuis kwam, waar cas op de kindjes paste, ging er een mooie (!)  fles wijn open natuurlijk.

en cas is afgelopen week meteen in de weer met kippepoep om onze eigen bokashi (om organisch ons land te verbeteren) te maken. en houd sinds nu ook een blog bij over de saffraanteelt, straks de oogst en natuurlijk wat ermee te doen! gister raakte ik nog verdwaald op het internet omdat er zoveel mogelijkheden zijn met saffraan en het zo’n prachtig product is uit de natuur met natuurlijk bijzondere eigenschappen voor je gezondheid en zoals meer lust 😉 in het leven (antidepressiva, beter gezichtsvermogen en lustopwekkend zijn maar een paar).

maar voor saffraan nieuws en authentieke italiaanse familierecepten in het vervolg dus naar: https://www.deliciousnature.com/italianfood/ hier kun je ook voor inschrijven.

op dit blog blijft al het andere van ons italiaanse avontuur. bijvoorbeeld dat we een aanbetaling hebben gedaan,  maar de subsidie nog steeds niet zeker is. pas in september weten we hoeveel geld er over is en of ons project nog mee genomen kan worden. wij staan op nummer 26, tot 23 was er geld en hopelijk is er straks weer geld voor de volgende 3 of 4.

en we hebben nu 2 mogelijkheden qua banken die we met elkaar vergelijken. als het goed is willen ze allebei met ons in zee. wij hebben er in ieder geval vertrouwen in en hebben een compremesso getekend (en betaald) met de eigenaren (die we niet terugkrijgen mocht de koop niet door gaan). maar dat kan eigenlijk niet, we gaan namelijk het land bewerken en saffraanbollen poten en een test doen met aardbeien…

living on the edge maar zo voelt het niet. voor ons een machtig gevoel dat het nu eindelijk concreet kan beginnen en niet alleen maar in ons hoofd. vandaag waren we weer met z’n vieren op de boerderij, al zo vertrouwd. waar we ongeveer een jaar geleden met z’n drieën voor het eerst waren. waar de kersen voor het plukken zijn, veel bomen met andere vruchten, prachtige bloemen, te veel om op te noemen. volg ons en geniet met ons mee!

[showtime]

aangezien we een 2 maanden geleden nog geen uitzicht hadden op de moestuin bij de boerderij zijn we hier in offida weer begonnen. toen we in nederland waren heb ik iets geleerd van oma (mijn moeder). ze maakte met de kleinkinderen voorbereidingen voor de moestuin. zaden opkweken in wc-rolletjes en eierdoosjes. ik had hier al heel veel rollen gespaard om eens wat mee te doen (er bestaat zelfs een website voor, zoveel lol met een lege rol!) en dit idee is het dus!

aan de slag, net als thuis in friesland, hier in italie. niet in de kas maar op balkon. met zonnebloemzaadjes, basilicum, rode biet, pompoen, sla etc. inmiddels staat het alweer in de tuin. waar we ook tomatenplanten hebben geplant. op de plek waar ze vorig jaar stonden zijn trouwens ook spontaan een heleboel tomatenplantjes gegroeid. die hebben we erbij geplaatst, laten staan en kado gedaan.

[showtime]

binnenkort dus hopelijk weer oogsten, eerst doperwten en bonen (wij zijn erg laat) en dan al wat volgt. én inmiddels hebben we uitzicht op de moestuin van de boerderij. alles wijst in de richting dat we over een paar weken toch echt mogen beginnen! en dan beginnen we in augustus met het poten van de saffraanbollen. zodat we in november een eerste oogst saffraan te verkopen hebben! houd daarvoor www.deliciousnature.com/italianfood in de gaten (kun je je ook inschrijven voor nieuwe berichten; authentieke familie recepten en saffraannieuws)

wie zaait zal oogsten!