wat geweldig als we dat over onze eigen zouden kunnen zeggen. nog even geduld… delicious nature is nog niet open voor aardbeien. wel hadden we afgelopen week al aardbeien op het menu. als lunch maakte ik risotto met aardbeien. uit mijn vertrouwde zilveren lepel. de aardbeien komen uit het zuiden van italie, basilicata volgens de groenteboer uit de straat. ik vond het erg geslaagd recept. ipv koffieroom gebruikte ik ricotta.

uitje fruiten in boter, rijst erbij, afblussen met witte wijn, dan groentebouillon toevoegen. halverwege de aardbeien gepureerd erbij doen. (cas opteerde voor een volgende keer de aardbeien in z’n geheel en eerder erbij te doen zodat de smaak nog meer verweven is met de rijst). aan het eind wat peper en zout, ricotta en nog wat boter. en garneren met aardbeien. lekker.

[showtime]

het is stil in offida. afgelopen weekend waren er geen bands meer. iedereen neemt rust en misschien zijn er die traditioneel vasten. woesndag na carnaval is er in ieder geval geen vlees gegeten. wat was het hier een fantastisch spectakel. cas, mels en ik hebben met volle teugen genoten.

het begon donderdag met carnaval voor kinderen. in het oude theater. voor de allerkleinsten was een feestje net buiten offida geregeld, volgens sommige ouders is het theater te vol en te druk is voor de kleinsten. mels rende dus met zijn klasgenootjes in zijn pietenpak, dat dienst deed als ridderpak met helm em zwaard. confetti en serpentine, muziek en zoetigheden en het feest was goed.

de volgende dag mocht mels in zijn witte kiel naar school. vrijdag; de dag van bove finto. op het schoolpleintje zou er voor de kleintjes (3 tot 6) een kleine bove rondlopen. om 10 uur kwamen ze naar buiten allemaal in het wit met rood en een fluitje in de mond. achter elkaar aan lopen in een soort polonaise zonder muziek (op de fluitjes na dan). mels vond het gelukkig prachtig en de eerste wortels zijn in hem geschoten om later als hij groot is achter de grote aan te rennen. daarna was er op het piazza del popolo de beurt aan de iets grotere kinderen. 6 tot 12 jaar. en na de pranzo voor de volwassenen.

de moeder van martha uit mels zijn klas merkte wijs op; hier zijn ze meer volwassen dan wat er vanmiddag gebeurd. aan haar vroeg ik ook de oorsprong van het feest. italie en onze regio le marche, is vaak bezet geweest, ook door de spanjaarden. in die tijd werd er een stier door de straten gejaagd zoals in pamplona. iedereen erachteraan. op het plein aangekomen voor de deur van de slager werd de stier gedood en geslacht. het vlees werd uitgedeeld onder de armen.

toen ik vroeg waarom ze besloten hadden en nepstier te gebruiken antwoordde ze: piu comodo, ofwel wat aangenamer, gemakkelijker. geestig en typisch italiaans. na een lekkere lunch bij onze vrienden gingen cas en mels (als enige van de kids) op pad, op zoek naar de grote bove. en gezien, ik bleef met filippa binnen maar in de straat kwam de stier ook lang. ik voelde de energie van de mensen en vond het indrukwekkend. door de regen zijn we naar huis gelopen over het plein waar de stier nog niet was aangekomen. nog wat gegeten bij andere vrienden. tegen 7-en zijn mels en ik nog even naar buiten gegaan en zagen we een massale begrafenisstoet door onze straat trekken, prachtig. de stier is nu een jaar slapen en komt volgens jaar weer uit zijn stal. wij zijn erbij!

hier een schrale selectie foto’s van mijn telefoon die niet goed wilde twitteren. zal via youtube later nog wat filmpjes posten en natuurlijk het vervolg van carnaval….

[showtime]

vandaag een feestdag, italie bestaat 150 jaar. overal in de straat hangen de vlaggen uit. mels heeft een vlaggetje gemaakt op school en heeft het volkslied geoefend. wij zijn lekker even eruit geweest. cas fietsen, mels, filippa en ik lekker naar buiten met vrienden. en hebben ons eerste ijsje gegeten. carnaval was geweldig, morgen een eerste post erover.

ondertussen zijn wij weer druk in de weer met de fietsvakantie, een nieuw fietsjesproject, werk en trips naar rome en bologna voor cas, banken, ideeen. en natuurlijk mels en filippa (groeit!), lekker eten en samenzijn met vrienden. vandaag heeft cas 7 broden gebakken en 12 artisjokken voorbereid voor zaterdag. dan is het hier vaderdag (namelijk heilige jozef) en cas eerste verjaardag in italie. reden voor een feestje!

[showtime]

het is vrijdagochtend, mels is vast met papa naar school. in zijn guazzaro. wij zijn ook in wit en rood gekleed. filippa ligt lekker te slapen na een ook al lange nacht. wij volgen straks om te kijken hoe de kindjes achter de kleine bove finto aangaan. zal tussendoor wat foto’s via twitter laten zien, als je niet kan wachten op een nieuw verhaal kun je daar ook kijken. updates gaan via hollygoyoga.

het is begonnen: carnaval! waar iedereen al maanden over sprak, waarvan de muziek al maanden door de straten klonk. waar iedereen in de winkels en op de markt over sprak. wordt het jullie eerste carnaval hier? bereid je maar voor! en dat hebben we gedaan. van zolder, uit oude koffers gekke kleding opgesnort. voor vrijdag wit en rood uit de kast gezocht en voor mels heb ik zelfs een guazzarò genaaid.

samen met mireille hebben we drie gezellige middagen gehad. de kindjes spelen met elkaar en wij achter de machine. en ik moet toegeven vooral mireille, die er net iets handiger mee was ;). morgen mag mels er dus aan geloven. in de ochtend is er een kleine bove finto op het plein en s’middags komt de grote mensen bove finto aan op het piazza. over het hoe en wat vertel ik later, als we het hebben meegemaakt. voor degenen die italiaans lezen hier een korte uitleg.

het is zover. we zijn bijna een jaar in italie. mels is vanaf september naar school en leert als een spons sindsdien italiaans. en afgelopen vrijdag was het zover, hij wist ons het italiaanse woord voor confetti te vertellen, mijlpaal! ons woord confetti is hier namelijk een soort snoepjes, getrakteerd ten tijde van bruiloften en doopfeesten. maar de straat lag er dus vol met de papieren feestsnippers, sinds twee weken ivm carnaval. en we wisten het woord niet. s’ avonds tijdens het eten hadden we het erover en mels zei; dat heet coriandoli in het italiaans!

vanaf nu leert mels ons dus italiaans! geweldig. en heel authentiek. hij neemt namelijk gelijk het dialect over van hier. va be (va bene), va a dormi (vado a dormire), va lava gli mani (vado lavare gli mani), manga (mangiare). alles wordt afgekort en mels doet mee. hopelijk leert hij later op school abn italiaans. ook is zijn accent perfect. precies de juiste uitspraak en dat begon al met de naam van de onderbuurman, mario. en dan dus met een hele korte o, ipv mariooo. maar ook dialect, ssjjinque ipv tsjinque.

vanavond werd het helemaal italiaans met mels. hij viel bij mama op schoot met een stuk pizza nog in zijn mond in slaap. zo moe dat hij langzaam in slaap viel en ook niet echt meer wakker werd. de spons was even helemaal volgezogen.