net even nl tv gekeken. cas gaat fietsen op de tax en ik zit ernaast. afwas gedaan, mels slaapt, baby draait af en toe nog een beetje in de buik. en wij kijken uitzending gemist tv. vanavond een mooie aflevering over slow food van de vpro. o wat word ik daar energiek van (en soms een beetje té). cas en ik waren twee jaar geleden op de salone del gusto en terra madre, waar de uitzending over gaat. we hebben workshops meegedaan, geproefd, ons verbaasd en veel geleerd.

nu zijn we hier en willen we ons inzetten voor waar slow food voor staat; lokaal, bio diversiteit, moeder aarde. wij hebben er enorm zin in en als jonge boeren en zijn volop bezig met onze plannen. de subsidie aanvraag lijkt op tijd af te komen. dan is het afwachten of we hem ook krijgen en ons financiële plan op orde krijgen. weet niet of de lokale banken hier al gehoord hebben van slow money, maar wij zijn er klaar voor. het imuumsysteem van de wereld is onzichtbaar maar in werking, aldus econoom max-neef!

even een update van de verschillende uitdagingen/ervaringen en belevenissen de afgelopen 2 weken

de subsidie; ssst vandaag hoorde ik dat we 2 weken extra hebben! we zeggen het tegen niemand zodat iedereen hard door blijft gaan zodat we alles deze week halen en dan nog de tijd hebben. de geometra heeft nog veel te doen en de nodige italiaanse instanties. bijvoorbeeld de inschrijving bij de boerenorganisatie. de organisatie die ons helpt oefent druk uit en misschien kunnen we zelf ook nog langs om te “sollicitare”

de verzekering; ik sta inmiddels ingeschreven als boerin bij de kvk en heb een verzekeringspas kunnen krijgen, wel handig ivm de bevalling. voor cas en mels heb ik getekend, dat ik ze zal onderhouden zodat ze ook weer een kunnen krijgen.

de buik; de nieuwe gynacoloog heeft gecheckt, alles ok. 1 december mijn eerste monitor afspraak. ben dus gerust. ook alle babyspullen liggen gewassen in de la, de ziekenhuistas gepakt, de wieg gedekt. het enige wat ontbreekt, opgemerkt door vriendin, yogastudent en mama mireille, is de verkleiner van de maxicosi. als ik hem niet vind, gaat ze voor mij op zoek…!

het huis; we zijn weer een paar keer geweest, voelt erg goed maar ook spannend. ik zie het voor me dat we er wonen en mensen ontvangen. cas heeft bezorgd over het land gelopen; nat, veel stenen, wat is een juiste helling voor de saffraan… het blijft een fijne plek en als het zo moet zijn dan zal het zo komen, daar vertrouwen we volledig op!

mels; groeit fysiek en mentaal. nu aan het spelen op zijn kamer met poppetjes, diertjes, blokjes en lego. zingt of praat italiaans aan een stuk door. speelt scene’s van school na en is zo moe dat hij tijdens de broodmaaltijd s’avonds bijna in slaap valt. morgen kunnen we praten met de juf over hoe het gaat. op z’n italiaans, iedereen is welkom tussen 16:40 en 19:40, 24 paar ouders, wie het eerst komt wie het eerst maalt. geen afspraken dus. gelukkig ben ik hoogzwanger en mag overal voor (heel fijn hier!). vriendin riikka heeft de vorige keer namelijk 2 uur staan wachten…

saffraan; de uiteindelijke oogst: ruim 700 bloemen, ongeveer 4 a 5 gram saffraan. de kwaliteit was goed volgens de saffraanjuf van cas, een zweempje zoet. afgelopen weekend heeft cas een heerlijke risotto alla milanese gemaakt. de saffraandraadjes een halve dag in een kopje water laten trekken en dat op het laatst, als het vuur uit is, door de risotto (gekookt met merg). dan blijven alle geneeskrachtige eigenschappen van de saffraan ook bewaard. mmmmm

yogalessen; vrijdag geef ik mijn laatste les voorlopig. we hebben een heel leuk groepje met wie ik zaterdagavond mijn eerste girls night out heb gehad. een internationaal gezelschap; 3 engelse, een finse, een nederlandse en een italiaanse (die altijd hard mee moet lachen om onze italiaanse frustraties!) yogales geven is voor mij een groot plezier, de voldoening achteraf bij mezelf en af te lezen op de gezichten is super! hoop het snel weer op te pakken.

ascoli piceno; onze favoriete stad, afgelopen weekend antiekmarkt. veel leuke dingen gezien en heerlijk rondgeslenterd. dan kan ik bijna niet wachten met inrichten!

het weer; de kachel hebben we nog maar zelden aan, een weekend geleden lag ik nog te zonnen in mijn ondergoed en hebben we een heerlijkse strandwandeling gemaakt. s’avonds steken we soms de haard aan in de keuken. ook als je door de straten loopt ruik je overal open haard vuur, heerlijk!

kortom; het leven is hier goed en vol spanning wachten we af op alle uitslagen: baby, subsidie, huis, we zijn er klaar voor!

[slideshow]

ja het is goed, de zon schijnt! beetje wakker gelegen maar alweer gelachen. de stad is druk (donderdag-marktdag) en mels ging vrolijk naar school. veel ciao gezegd op straat en gelachen. mels kreeg bij aankomst gelijk pizza, martha uit de klas, dochter van het restaurant in de straat is jarig. alle 24 kindjes zaten geduldig op stoeltjes de pizza op te peuzelen wachtend op begeleidend perensap. petje af voor juf  patrizia die alleen is tot 11:20, dan begint ook de andere patrizia.

daarna 63 saffraan bloemen geoogst (nu aan het drogen) en venkel. cas is vandaag op cursus in montefeltro, ben benieuwd! ik ga zo nog even naar de markt, dan venkel met spelt en peer bereiden voor vriendin valentina. hopelijk ook even een slaapje en dan mels weer halen. en even langs de huisarts, dan is mijn dag weer goed. groet!

ons motto de afgelopen weken, met als summum vandaag. we gingen de auto halen. bijna vier weken geleden uitgezocht. met de proefrit reed de verkoper een deuk in de zijdeur. wordt gemaakt, komt voor de bakker. dan een verzekering regelen, hier in italie… dat kost wat tijd… net als het zoeken van een betrouwbare tweedehands auto (verkoper). velen hebben geen onderhoudsboekje. zeggen niet de waarheid op de autoverkoopsite etc. maar uiteindelijk een gevonden, bij een volvo garage.

en dus een verzekering ruim 3 weken later. tien handtekeningen verder en driemaal duurder dan in nl, maar soi. de auto halen! ja ik ben hoogzwanger dus gewenst. wij in de geleende panda hobbelen er naar toe. weer tien handtekeningen, veel papieren en stempels. dan de auto, voordat we (cash) betalen. ik blijf bij het geld en zie cas als hij terug naar binnenkomt. wat vrees je (de auto is verkocht, er is iets mis nog) ja gebeurd. de deuk lijkt het door een kind gerepareerd. bijgetipt met een stift, de deuk er nog in.

de maat was even vol. voor het eerst in mijn leven maak ik een scene en cas ook. tja wat is het. ze proberen het gewoon? omdat we buitenlanders zijn? we weten het niet, zal altijd een vraag blijven. uiteindelijk minder betaald, wat een groot probleem was. en de deuk wordt maandag goed hersteld. we kunnen een leenauto krijgen voor de dag. goed we zullen zien. hij reed in ieder geval lekker en we konden eigenlijk meteen al lachen. onder het genot van een automatenkoffie die we getrakteerd kregen voor het ongemak.

gelukkig. de andere dingen: de subsidie aanvraag loopt maar de tijd is eigenlijk te kort. zeker gezien het feit dat hier iets regelen tijd kost… gister zou ik bij mijn gynacoloog langs. hij is met pensioen, hoorde ik. ook verrassend. maar we konden langskomen op een spreekuur ergens anders. ik zou even tussendoor kunnen. we kwamen aan gehobbeld in de geleende panda (mels werd meteen in slaap gewiegd) en zagen een wachtkamer voller dan vol. ik sprak in ieder geval 4 mensen met een afspraak voor half 5 en het was inmiddels 6 uur.

hij zag ons toen er eindelijk iemand zijn deur uitkwam. nog even twee minuten en de volgende mocht. na tien minuten, nog even twee minuten en weer een andere naam. na weer tien minuten zijn hoofd weer om de deur, hij keek niet eens meer en riep de volgende. toen zijn we maar gegaan. onverrichte zaken. morgen naar de huisarts, een nieuwe gynacoloog vragen. een die nog wel in het ziekenhuis werkt. en tja daar kon ik vandaag ook wel weer om glimlachen. en het in ieder geval de mensen niet kwalijk nemen. ze doen ook maar hun best in dit land, net als wij.

per slot van rekening zijn we ook gekomen voor meer rust, natuur en minder stress. en dat krijgen we! zie ook de plaatjes.

[slideshow]

[slideshow]

we hebben onze eerste crocus sativus geoogst en gedroogd! laat in augustus is cas gaan planten in onze moestuin. drie bedden, drie verschillende manieren. alles als test/experiment voor het echte werk straks. toen pa en ma vertrokken naar nederland rond 24 oktober zagen we eindelijk de eerste puntjes bovenkomen. afgelopen zaterdag was het zover en hebben we de eerste bloem werd geoogst! geweldig om te zien hoe dingen groeien in de natuur. de oogst verloopt van 1 bloem, naar 3, toen 7 en vandaag 14. elk met 3 stampers; de eigenlijke saffraan.

gister aten we ook al heerlijke spinazie, een tweede gewas op onze moestuin bedden. de spruiten beginnen te komen en we hebben verschillende kolen geplant. de venkel (ook een tweede ronde in onze bedden) kunnen we bijna oogsten. het is vandaag ook heerlijk weer, net met cas buiten gegeten in de zon. farro (spelt) als risotto met venkel en peer. 18 graden. cas is nu olijven plukken bij vriend franco. op weg als een echte italiaan in de witte 4×4 panda geleend van de onderbuurvrouw.

de matrassen staan buiten te luchten. de lakens drogen aan de lijn. gister een goed gesprek met de eigenaren van de boerderij gehad. vanavond hebben we hopelijk een getekend huurcontract. hiermee kunnen we van start voor de subsidie aanvraag en dan ook de rest van de financieen in gang zetten. als alles lukt kunnen we dan over een paar maanden het koopcontract tekenen. binnenkort dus foto’s van het huis. eerst van de crocus en de saffraan!

onlangs had ik weer z’on ervaring van puur geluk, overmand door mijn emoties, tot tranen geroerd (ja ok ook zwanger). en het rare is dat onze situatie nu niet echt om over naar huis te schrijven is. ik schrijf het toch even op. vorige week de auto naar de sloop moeten brengen. niet reparabel en niet meer verzekerd. een nieuwe auto laat op zich wachten, al wel gekocht maar nog niet goed verzekerd. we zitten nu dus al een halve week zonder auto en over minder dan 5 weken ben ik uitgerekend… en hier is geen ziekenhuis maar 20 min met de auto verderop.

ook met de aankoop van onze boerderij loopt het niet zo vlot. we hebben nu voor morgenavond afgesproken met de eigenaren. we komen er hoogstwaarschijnlijk wel uit maar of we dan nog op tijd zijn voor de subsidie en of we dan afspraken kunnen maken met de bank voor onze plannen is nog niet duidelijk. ook zijn we hierdoor tijdelijk nog onverzekerd, want nog niet van start als ondernemers. nou ja en nog wat van die kleinigheden.

het huis is wel langzaamaan ingericht. bijna alles hangt en staat en ik ben bijna zover om alle babyspullen te voorschijn te toveren en te installeren.

maar goed puur geluk dus waardoor ik zaterdagmiddag overmand werd. de zon schijnt.  we ruimen op, klussen, doen de olijven opnieuw op zout water, werken in de tuin, we bakken ons eigen brood. we lunchen heerlijk warm en daar zingt blof in paradiso met fernando en christina branco over de dvd. omhels me dan, omhels me dan!

sneeuw ligt op de bergen, de zon schijnt, het leven is eigenlijk heel simpel.

[slideshow]