[slideshow]

dag allemaal, ook in offida is het winterig. iedereen heeft hier meteen de mutsen uit de kast getrokken en ik krijg bezorgde blikken als ik met mels met zijn blonde haren in de wind langsloop. maar inmiddels zijn al onze spullen hier! dus ook de winterkleren. de overvolle vrachtwagen van jan krediet kwam in de ochtend en gelukkig waren pa en ma er om te helpen.

twee dagen gratis sportschool training. vier trappen op en neer, een hele klus. en dan alle spullen inrichten. we zijn nog bezig met ophangen van schilderijen en de wieg hangt ook nog niet. lag er vannacht even wakker van maar ja. we kunnen niet alles tegelijk. ondertussen namelijk ook een week vakantie gehad in toscane (alwaar ik nog elke ochtend met mijn familie in het zwembad lag). en we zijn nog steeds in onderhandeling over het huis…..

 

daar was ik dan in het ziekenhuis voor de derde echo donderdagochtend. leuk, ik voel me goed en voel door het hikken dat het kindje goed ligt. zat dus gerust te wachten in de wachtkamer. op zijn italiaans waren er ondanks dat het mijn tijd was nog wachtenden voor mij. en toen kwam ze de kamer uit om te vertellen dat ze een bespreking had van een uur, of we even konden wachten… op zijn italiaans dus. gelukkig was cas lekker aan het druiven plukken.

ik bleef en las in het ongelooflijk wijze boek a new earth van ekhart tolle. binnen een half uur kwam ze terug en omdat de anderen weg waren was ik meteen aan de beurt. buik bloot, smurrie erop. drie foto’s gemaakt, alles goed inderdaad. wel groot hoor. ja nederlands zei ik. maar nee dat komt pas na de geboorte, die groei, volgens de italianen.

goed het was een komen en gaan van verpleegster-achtigen en er werd heel wat geklets. de echoscopiste dus ook, het duurde en duurde en ik ging maar rechtop zitten in plaats van half liggen. ok na tien minuten ging ze verder, tussendoor kletsen dus niet echt oplettend. toen kwam de kletszuster naast me staan en ze gingen lekker door, totdat de kletszuster zei: auguri una bimba! non, non zei de echoscopiste. niet waar. nee ze wil het niet weten!

ik moest erg lachen, we hadden altijd al het gevoel dat het een meisje was en dat werd nu dus bevestigd! ja, ze konden zich er niet meer onderuit lullen.

mels krijgt een sorellina! hoera!

tomaten, tomaten, tomaten. we eten ze elke dag, heerlijk zijn ze. mooi vol, smaakvol, weinig water (niet oogsten op een dag na veel regen hebben we gemerkt), veel vlees. we hebben puur alleen plantjes gekocht en water gegeven. geen bemesting, geen chemische middelen. de huisbaas en buren zijn onder de indruk. kilo’s komen er vanaf. en iedereen vindt ze lekker.

ik maak ze in (wekken); tomaten gehalveerd in een pot, deksel erop en in een pan met kokend water zetten voor 1,5 uur.

maak tomatensaus voor de winter; uitje, wortel en selderij fruiten in olijfolie. tomaten in stukjes erbij, schepje rietsuiker, wat zout, verse basilicum. laten pruttelen, wat extra olijfolie erbij. als alles zacht is, staafmixer erdoor. de saus in hete, gesteriliseerde potten gieten, afsluiten en een kwartier in een pan kokend water zetten.

ik gratineer de tomaten in de oven; oud hard brood in de staafmixer, knoflook erbij, peper, zout, peterselie. tomaten halveren in een schaal met olie leggen en met olie besprenkelen. het oude gekruimelde brood erbovenop en in de oven bereiden.

of gewoon met buffelmozzerella, olijfolie en basilicummmmm…

en dat dan met spaghetti als lunch, mels had ook pasta op school en cas zat, tussen het druiven oogsten door, heerlijk aan tafel tussen de familie nicoletti ballatini bonaffini op de wijngaard. ik zong life is a party if you want to. dank rene f.