in en om huis groeit van alles. gister was de halve familie geveld door een buikvirus. we besloten lekker s’ avonds in ons huisje wat klaar te maken. we hadden nog artisjok, gekocht in de winkel maar over een paar weken hier overal om het huis te oogsten. en cas is met mels de tuin in gegaan om thijm, rozemarijn, laurier en bietola (snijbiet) te plukken. ook de bietola groeit hier her en der tussen het gras. heerlijk te bakken als een soort spinazie. samen met wat venkel, voor mijn maag die ook wat van slag was, maakte cas een heerlijk maal. hierbij wat foto’s van de omgeving en ons huisje. en de paardjes natuurlijk, vanochtend nog door mels en mij gevoerd. cas was al vroeg op pad om mee te helpen bij de fattoria didactica. daarover later meer, heel leuk!

[slideshow]

we beginnen een beetje te wennen. de gewoonten van de mensen hier leren we steeds beter kennen. we zijn inmiddels twee keer uitgenodigd voor eten met anderen. de eerste keer op een zondagmiddag. r&r zitten bij een club families die samen biologisch en lokaal inkopen. zonder tussenkomst van een winkel, dus rechtstreeks van de boer of van elkaar. deze associaties komen veel voor in italie volgens roberto. samen bedenken ze mogelijkheden, activiteiten en manieren om elkaar te helpen. de lunch op zondag was met een kleine groep van de club. een tiental families. de bijeenkomst was in een zaaltje van een kerk  in de buurt van ancona. in de ochtend hadden ze overleg en wij kwamen alleen voor de lunch over, samen met de oudste kinderen. (voor de kleintjes was er de hele dag een animatie mevrouw aanwezig).

het was een heerlijke 4 gangen lunch aan simpele lange tafels. tussendoor werd er gevoetbald en heen en weer gelopen. erg informeel. als primi was er een risotto van gort, spelt en aardappel. heerlijk smeuïg klaargemaakt. toen volgde vegetarische lasagne met pesto, tomaat en mozzerella, heerlijke laagjes flinterdunne pastablaadjes. als secondo gehakt in koolblad en gekookte kool en als dolce een soort muffin met chocoladesaus. genieten dus en wij hebben s’ avonds bedankt voor het diner bij de familie.

de tweede uitnodiging was afgelopen zaterdagavond. samen met mels en giorgia zouden we rond half negen vertrekken. dat werd half tien. de avond was georganiseerd door een club van 7 mensen die op het terrein van r&r een antieke groentetuin gaan maken.  ze hadden vrienden en familie uitgenodigd voor een pizza avond. er waren heel veel pizza’s gebakken in de grote houtoven die daar staat. foccacia’s, calzones (gevuld met brandnetels en kaas) en pizza a taiglia met tomatensaus, mozzerella, paddestoelen en gorganzola.

dochter giorgia viel gelijk in papa’s armen in slaap en werd op een bank gelegd. mels genoot van pizza en aandacht en ging daarna boven op een bedje liggen. wij aten heerlijke pizza en dronken bier. we leerden dat pizza en wijn echt niet samen gaan. hooguit een witte, maar rood? nee dat kon echt niet. bij rood heb je op z’n minst een stuk vlees nodig als tegenhanger. niet zoiets lichts als een pizza. het mooie is dat iedereen er een mening over heeft, over eten en wijn en spijs combinaties. er kan dus uren over worden gepraat. maar iedereen was het eens: bij pizza hoort bier.

de pizzabakkers

cas is inmiddels volleerd olijfboomsnoeier. hij geniet van het werk en is in gesprek met de boom. de bedoeling is dat de boom optimaal kan groeien. de stam vertakt in 3 tot 5 grote takken die samen de vaas vormen. binnenin is de boom vrij van takken voor optimale luchtcirculatie en de takken van de vaas waaieren uit en dragen aan het einde van het jaar de olijven. alle takken hebben we samen verzameld op een grote bult. hier in marina di montemarchiano is het werk gedaan. als het goed is beginnen we deze week bij monte san vito de olijven.

zoals je kunt zien op de foto’s is het weer heel wisselend. we hebben al hele mooie dagen gehad, zoals ook vandaag. maar ook minderen met regen. het is wisselvallig ook ivm de nabijheid van de zee.

we zijn hier nu een halve week en het lijkt wel twee weken, minstens. ik zou pagina’s vol kunnen schrijven maar zal beginnen bij het begin, onze kennismaking met de familie. roberta deed het hek open, we waren wat later dan verwacht dankzij een file bij perugia. allemaal geen probleem. roberta was meteen heel hartelijk en vroeg bezorgd hoe het met onze poezen was vergaan (daarover later meer). roberta is een echte italiaanse in de zin van, snel praten en veel praten en ze is heel vrolijk en lief. toen we boven aankwamen in de keuken stond de lunch op ons te wachten en alle andere inwonendend daarbij. dorella, de oudste dochter, michele en ricardo. de jonste georgia ontmoeten we pas later die avond, evenals de man van roberta, roberto.

het was inmiddels drie uur en we schoven aan voor pasta, tomatensaus en warme kool salade. samen met bianca en robson uit brazilie, ook woofers, net als wij. meteen opgenomen in de familie en zo voelt het nog steeds. die middag gelijk mee boodschappen gedaan, terwijl cas onze spullen installeerde in het huisje in de tuin. een huisje wat ook gebruikt wordt in de verhuur, ons tijdelijk verblijf. ergens de komende weken verkassen we naar de zolder van het huis, waar ik nu achter de computer zit.

ergens, want het kan veranderen met de dag hier. belangrijke zaken zijn vooral; wat eten we voor de lunch (il pranzo) en wat voor de avond (la cena). we zijn echt in een marchigani gezin beland. roberto ontmoeten we de eerste dag s’avonds, rond half 9 bij la cena. hij werkt bij de spoorwegen als geometrist. een hele rustige vriendelijke man, die we goed kunnen volgen.

mels hebben we, heel italiaans, die avond op het bed van de ouders gelegd en toen we gingen slapen meegedragen naar het huisje. om half tien die avond maakten we kennis met de jongste spruit, georgia van vijf. ze viel bij papa in de armen aan tafel in slaap.

zoals ik al schreef, we voelen ons al onderdeel van het gezin en door alle nieuwe dingen, de vele maaltijden, het vele gepraat, lijkt het alsof we hier al weken zijn. het is half tien, de familie zit aan tafel, maar wij slaan vanavond even over na een viergangen lunch vanmiddag samen met een groep families die samen biologisch en lokaal inkopen waar r&r bij zitten. ook daarover later meer.. buona notte.

morgen is de grote dag. we gaan de familie ontmoeten waar we een tijdje gaan werken en wonen. we zijn in ieder geval lekker uitgerust en het italiaans zit er al een beetje in. net lekkere houtoven pizza gegeten en gesprekken gevoerd met tafelgenoten, voor het echte hapimag gevoel. (pentolina is een landgoed in eigendom van hapimag) viel ervolg en alle geluk kregen we bij afscheid, leuk om te horen dat mensen het dapper vinden. daar krijgen we energie van.

het was vandaag regenachtig en we hebben even geslenterd door siena en heerlijk geluncht bij taverne il capetano, om de hoek bij de duomo. na een overvloedige anti pasto misto als voorgerecht waren we meteen klaar voor een torta al cioccolate. nu de koffers weer pakken en straks lekker slapen met een goed gevoel voor morgen. a presto!

Cosa leggerai?
Con che libro affascini il tuo cuore?
E se ti perderai
nel labirinto di un amaro autore?
Ma i tuoi piedi: tap-tap-ta-ta-tap
Ma i tuoi piedi: tap-tap-ta-ta-tap
Happy feet… ta-dah-tah
Happy feet… ta-dah-tah
Happy feet… oh, oh i love it… (rip)

ken je het nummer? gekke tekst, maar paolo conte (de zanger die vraagt wat ik lees) ik lees dus net een huis in toscane (nee had ik nog niet gelezen!) en zet mijn blije voeten in duizenden madeliefjes in hetzelfde land. het is hier heerlijk. even genieten we van een week rust. alvorens we aan de slag gaan en natuurlijk op zoek gaan naar een eigen huisje. 

mels wilde vanochtend naar ons witte huis. hij bedoelde ons huis in haarlem, want hij begreep dat we het hadden ingepakt. na een zonnige lunch van o.a.  “hele grote”  aardbeien ligt hij nu toch alweer twee uur heerlijk te slapen in ons tijdelijke toscaanse huisje. vanochtend waren we even in siena, ” leuke stad pap”, zei hij wijs.

gister heeft cas de aanhanger weer opgehaald in rap tempo. nieuwe banden eronder, waarvan een zonder spatbord. alles prima gegaan gelukkig. even de fietsen eruit en opnieuw inrichten alvorens hem weer te stallen bij een boer in de buurt. mels en ik gingen lekker zwemmen in zijn prive pierenbadje.

even wat foto’s voor de sfeer, dit keer in diavoorstelling.

[slideshow]

en toen de grote reis. in twee dagen wilden we van den bosch naar basel – van basel naar pentolina in toscane rijden. volgeladen auto en aanhanger.  de reis begon goed, we werden meteen getest op stressbestendigheid. natdat we de aanhanger hadden opgehaald en aangekoppeld wilde de auto niet meer starten. gelukkig was opa paul nog in de buurt die een monteur met startkabel regelde. al met al vertrokken we 2 uur later dan gepland.

misschien zouden we basel niet halen. om 18:00 hadden we daar een afspraak om de aanhanger te stallen voor een blok hollandse kaas. maar alles verliep super. we kwamen ruim op tijd aan in zonnig basel. na de aanhanger te hebben gestald, reden we door naar steve, renate en julian die ons heel gastvrij ontvingen. ze wonen zelf net 5 dagen in basel, maar boden ons een prachtige kamer en een heerlijke maaltijd. we hadden heel gezellige avond en vertrokken de volgende dag, weer met aanhanger en vol goede moed naar toscane.

op a 1 in italie, in de buurt van parma, werden we opgeschrokken door een knal en zwabber. een band van de aanhanger had het begeven, klapband. gelukkig kon cas de auto makkelijk aan de kant brengen en was er een vluchthaven vlakbij. de italiaanse wegenwacht bracht uitkomst toen bleek dat de thuisbrenger er niet op de aanhanger paste. ook was het spatbord helemaal verbogen waardoor het uberhaupt lastig werken was. hij kon de aanhanger meenemen en in zijn garage weer maken.

terwijl cas en de wegenwacht bezig waren zaten mels en ik in de auto te wachten. mels was op de bestuurdersstoel gekropen. pap moest dan achterin en mels reed ons naar italie. hij was helemaal niet van slag en maakte er een mooi spel van. de hele reis was hij overigens heel lief. slapen, eten, zingen en verhalen houden over van alles en nog wat. over logeren bij oma will, oma toek en dat hij was geschrokken van de haan, kukeleku, heel hard. en rijden naar italie. 

we lieten de aanhanger dus achter en reden snel door naar pentolina om op tijd aan te komen in de avond. nu zitten we heerlijk op ons terras, ja buiten! ik heb vanochtend al gezwommen en we hebben de boel verkend. speeltuin met glijbaan, schommel, graver en wipwap. en in de omgeving; pauwen, ganzen, kippen, schapen, geiten, paarden en nog meer. als lunch hebben we ons tegoed gedaan aan onbeperkt spaghetti eten en mels ligt daar nu lekker van uit te buiken.  

cas gaat morgen de aanhanger halen en dan blijven we  hier tot volgende week woensdag om vast te acclimatiseren in ons nieuwe land (!) en ons voor te bereiden op onze stage in monte san vito. ps helaas krijg ik de volgorde van de foto’s niet chronologisch.

onderweg naar italie waren we met pasen nog onderweg in nederland. eerst in friesland, bij toek en heit. daarna in den bosch bij will. op beide plekken natuurlijk eitjes zoeken, op de streek in friesland met mila, duco en bodil en in den bosch mels solo met aanmoediging van veel oma’s en opa’s. we hadden het heel gezellig! ook even bij de grote jongens op de trampoline in vught.

op de laatste foto’s neemt mels afscheid van haarlem, onze voordeur en onze straat. op de creche hebben ze hem een prachtig plakboek en fotoboek kado gegeven. een mooie herinnering aan een gezellig tijd. dank!

de grote beweging is in gang gezet. met veel energie is er gewerkt om deze grote beweging, lees verhuizing, als een goedlopende diesel op gang te krijgen. samen met mels zijn we zaterdag doorgegaan met inpakken en er kwam meer menselijke energie bij vanuit friesland op zondag. heit en toek hielpen de hele dag mee en we namen s’ avonds afscheid van giuseppe onze overbuurman die een heerlijk maal voor ons kookte. de volgende dag ging de diesel ronken, kwam er versterking uit belgie in de vorm van paul en hebben we met een lift en handmatig het hele huis leegetrokken.

ondertussen genieten we nog even van friesland en is mels in de leer bij oma toek. onverstoord is hij bezig in de moestuin, helemaal in zijn element. lekker scheppen en harken. vanochtend oma geholpen met het poten van de eerste aardappelen, sjalotjes en knoflook. het in de kruiwagen verzamelde zand wilde hij meenemen naar italie…