het was een heerlijk feestje, geen afscheid maar gewoon een reden voor feest! zouden meer mensen moeten doen. dank allemaal. hierbij een paar foto’s en dan inpakken. wij melden ons hier weer als de spullen in de opslag staan en we even in friesland toeven bij de bijen, de kippen en natuurlijk heit en toek. (zie de laatste foto, wat een plaatje!)

met dank aan marije en natuurlijk alle lieve gasten!

nog een krappe drie weken en dan gaan we. de vraag die we nu vaak krijgen is: wat gaan jullie nu eigenlijk precies doen en hoe zijn jullie zover gekomen? ik zal het hier nog kort uitleggen. het begon met de vraag: waar zullen we gaan wonen? ons huis is heerlijk maar na 5 jaar en een kind rijker keken we uit naar iets anders. zandvoort, spaarndam? we hebben naar een aantal huizen gespiekt op internet maar voor ons gevoel was dat het niet.

we dachten aan meer natuur, meer ruimte en meer rust. ofwel minder auto’s, minder beton en minder mensen, ofzo. waarom niet naar het buitenland. daar is toen italie uitgekomen als beste voor ons beide. na allerlei wilde ideeen kwamen we uit op een agriturismo, een combinatie natuur en mensen. beide bezig zijn met land en met mensen. cas in de vormvan lekker voor ze koken en ik in de vorm van yoga en massage. toen kwam het idee van ervaring opdoen bij een (biologische) boer die eveneens gasten opvangt. en dat is wat we gaan doen. huis verkocht, spullen opslaan en gaan.

eenmaal in italie gaat het verder met ontdekken, een plek zoeken, ideeen uitwerken. ondertussen neem ik afscheid van mijn yogalessen. vandaag mijn laatste keer als juf, volgende week nog een keer oefenen met geli (van yoganeyes) en afgelopen weekend bij svahayoga waar ik 10 jaar geleden met yoga begon. net als patrick die ik daar weer sprak geloof ik niet in afscheid. ookal heb ik het er misschien wel over. het gaat zoals het gaat en als het moet kom je elkaar toch weer tegen. hoera!

oefenen met geli van yoganeyes makes yoga nice!

als toerist in eigen land neem ik afscheid van holland. vorige week ben ik samen met mijn vriendin marije naar volendam afgereisd. wat een feest. busladingen grijze duiven stapten voor ons uit op de parkeerplaats en in drommen liepen we gezamelijk naar de haven. wat is uitzicht op zee toch mooi. achteromkijkend viel het ons wat tegen.

ja wat hadden we gedacht dan?! maar we waren op missie en dat was geen missie om zoveel mogelijk bekende volendammers te spotten. het was snel gedaan, binnen 5 minuten stonden we weer buiten. hieronder het reslutaat.

lekker groot zodat je kan zien dat we toch geen zusjes zijn (wat we altijd te horen krijgen als we ergens onder mensen zijn) en om een specefiek detail beter te kunnen zien. marije maakt namelijk sieraden en draagt haar eigen ketting over de jurk. op haar site kun je zien hoe mooi en goed ze dat doet. je kunt ook een workshop bij haar volgen (lees mijn recensie hier). kortom ik ben blij met en trots op mijn vriendin.

de heerlijke hollandse dag sloten we af met een authentieke italiaanse pizza bij de net geopende derde vestiging van da portare via. waarvan ik dacht aha takeaway op zijn italiaans! met onze nieuwe taal komt het goed en ons dagelijks brood was ook in amsterdam heerlijk.