boerenkool en spruiten broederlijk naast elkaar. zal dat er in italie net zo mooi uitzien? de foto is gemaakt op vrij waterland waar ik vrijdagochtend mag helpen, wat een feest. ik had maar weinig tijd afgelopen vrijdag, we moesten namelijk het koopcontract tekenen om 12 uur!

de spruiten waren net geoogst maar ik mocht mijn eigen pondje plukken, pluk je spuiten? ja zoiets; je knikt ze van de stam af. het is een prachtige plant en de spruiten zijn heerlijk. gister het laatste restje gegeten, gekookt en rauw als salade bij risotto van bruine rijst met pompoen (uit sophie dahl’s voluptuous delights). de rauwe spruitensalade hebben we overgehouden uit onze new york trip. heerlijk, fijn gesneden spruitjes met olijfolie, peper, zout en pecorino, mmmmm!

new york 2005

nu we weten dat het huis bijna is verkocht bekijk ik de dingen met een andere blik. ofwel wordt het helder wat je allemaal achterlaat. een heerlijk huis, een gezellige straat en stad, alles dichtbij, warmte en luxe. dit zonder te weten wat er voor in de plaats komt. je hebt wel bepaalde ideeen, wensen en dromen maar we hebben geen vaste plek om naar uit te kijken, om vast in gedachten in te richten.

 

ik bedacht me dit terwijl ik de woordjes voor onze italiaanse les aan het leren was. het is wat de mensen tegen me zeggen; een sprong in het diepe. gelukkig zijn we niet bang om te springen en mels heeft het net deze week geleerd, springen met twee benen in de lucht om daarna weer veilig te landen. ondertussen staan de kruidnoten te bakken in de oven en leert mels de nederlandse sinterklaas nog een beetje kennen. nu nog lekker even de stad in voor de dagelijkse boodschappen (elke dag boodschappen doen op loopafstand, wat een luxe), lekker in het herfstzonnetje.

het begin is er, we hebben een reactie van een hele mooie agriturismo voor een stage en we hebben een bod op ons huis! het was een heerlijk weekend! zondag met prachtig weer gewandeld in de duinen en genoten van prachtig nederland

duinen

cas heeft heerlijke leng (seizoensvis) klaargemaakt met doperwtjes, spek en sla (uit het boek verse vis van rick stein, uitgeverij tirion), geserveerd met een lekker vers spruitenstampotje. spruiten wil ik zeker gaan verbouwen in italie, ze zien er zo mooi uit aan de stronk, ik zal vrijdag een foto maken op de tuin… als ze er nog staan.